• Home
  • Blog
  • Piramida Finansowa – Charles Ponzi I 15 MLN.

Piramida Finansowa – Charles Ponzi I 15 MLN.

piramida finansowa charles ponzi
Najpopularniejsza z form oszustwa, to piramida finansowa, za twórcę której uważany jest Charles Ponzi, gdzie zysk tworzy się nie na podstawie działalności gospodarczej, a przez przyciąganie do inwestycji nowych uczestników…


Chcesz wiedzieć więcej? Polub naszą stronę!


Z założenia jest to hybryda zjadająca się od ogona. Do pewnego momentu wygląda stabilnie realizując wypłaty, by zainteresować programem potencjalnych klientów. W pewnym momencie przychodzi stagnacja i piramida pada z powodu braku napływu nowych osób, a wraz z nimi gotówki. Często jednak twórcy takich przedsięwzięć nie czekają do tego momentu i zwijają biznes dużo wcześniej.

Piramida finansowa lub inaczej schemat ponziego to struktura finansowa, wzorowana na marketingu wielopoziomowym, ale zyski nie pochodzą tutaj ze sprzedaży towarów lub usług, a w całości z wpłat wnoszonych przez nowych uczestników systemu. Piramida finansowa dotyczy praktycznie wszystkich projektów o wysokiej stopie zwrotu, a by mieć świadomość tej emocjonującej gry jaką jest udział w programach inwestycyjnych każdy powinien poznać historię pewnego człowieka…

Carlo Pietro Giovanni Guglielmo Tebaldo Ponzi znany jako Charles Ponzi urodzony 3 marca 1882 roku we Włoszech przybył do Bostonu 15 listopada 1903 roku. Jak sam powiedział: „Miałem tylko 2,5 dolara w kieszeni i 1 mln dolarów w marzeniach…”. Prawda była jednak taka, że podczas podróży przegrał oszczędności, które zabrał ze sobą w podróż…

Swoją zawodową przygodę na nowym kontynencie rozpoczyna jako kelner, który okrada klientów… Ze względu na częste zmiany pracy w 1907 roku przenosi się do Montrealu, gdzie zatrudnia się w banku – Banco Zarossi, którego oferta była skierowana głównie do włoskich imigrantów.

Oferowane oprocentowanie depozytów w Banco Zarossi wynosi 6% i na ówczesne czasy jest to aż dwa razy więcej niż w innych bankach. Nic więc dziwnego, że klienci szturmują placówkę drzwiami i oknami, a Ponzi błyskawicznie awansuje na stanowisko dyrektora. W wyniku zamierzonej polityki bank okazał się zwykłym oszustwem, a jego właściciel ucieka do Meksyku.

Ponzi przez pewien czas mieszka w domu Zarossi planując powrót do USA, by zacząć wszystko od nowa. Ponieważ był bez grosza opracował plan polegający na wypisaniu sobie czeku u jednego z klientów Banco Zarossi na kwotę 423 dolary podrabiając podpis dyrektora firmy.

W konfrontacji z policją po tym zajściu wyciągnął dłonie i powiedział: „Jestem winny.”. Skończył spędzając trzy lata w więzieniu, a korespondując z matką informował ją, że znalazł pracę jako asystent naczelnika więzienia. Po zwolnieniu w 1911 roku angażuje się w nielegalny przerzut imigrantów włoskich i ponownie zostaje aresztowany – spędza kolejne dwa lata w więzieniu.

Tym razem po odbyciu kary udaje się do Bostonu, a jego zainteresowanie wzbudza tzw. Międzynarodowy Kupon Odpowiedzi (IRC – International Reply Coupon), który wykorzystują firmy prowadzące sprzedaż wysyłkową. Kupony były nabywane w jednym kraju, ale można było je wymienić na znaczki wystarczające do pokrycia kosztu odpowiedzi w drugim.

Zysk pojawiał się, gdy cena kuponu była niższa, niż cena znaczków koniecznych do wysłania odpowiedzi, a taka właśnie sytuacja pojawiła się w Europie po Pierwszej Wojnie Światowej. We Włoszech można było kupić kupon za grosze i wymienić go na o wiele więcej warte znaczki w USA.

Widząc okazję do zarobienia około 400% pożycza pieniądze i wysyła je do rodziny we Włoszech z instrukcją, aby kupili IRC i przesłali do niego. Jednak, gdy próbuje odkupić je, napotyka na sporo biurokratycznych przeciwności. Niezrażony udaje się do kilku przyjaciół i obiecuje im, że podwoi inwestycje w 90 dni wyjaśniając jak niesamowite zyski przewiduje osiągnąć w bardzo łatwy sposób. Kilku jego znajomych zainwestowało się tym przedsięwzięciem i w efekcie zgodnie z obietnicą otrzymali 750 dolarów odsetek od początkowej inwestycji 1250 dolarów.

Następnie Ponzi otwiera firmę Security Exchange Company (SEC) i rozpoczyna zbiórkę pieniędzy na ponowną inwestycję. Wynajmuje agentów i płaci im w systemie prowizyjnym za wniesione do programu wkłady finansowe. W lutym 1920 roku błyskawicznie gromadzi 5000 dolarów i rozpoczyna się szał inwestycyjny, a Charles zaczyna zatrudniać kolejnych agentów do podejmowania pieniędzy.

W tym czasie ma imponujące wskaźniki zysku i wypłacalności. W czerwcu dysponuje prawie 0,5 milionem, co odpowiada około 5 mln dolarów obecnie. Publika zaciąga na potęgę kredyty hipoteczne, by zainwestować zdobyte w ten sposób pieniądze u Ponziego. Zdecydowana większość niestety już nigdy ich nie wypłaca, m. in. ze względu na ponowne reinwestowanie osiągniętych zysków.

Kiedy pojawiły się pierwsze krytyczne głosy, niektórzy inwestorzy ruszyli po wypłatę gotówki, a on zachowując kamienną twarz oddaje osobom, które zgłosiły się wszystko co do grosza. Tym samym uspokoił pozostałych uczestników systemu i wzmocnił swoją wiarygodność. U szczytu kariery Charles Ponzi zarabiał 250 tys. dolarów dziennie.

Sukces sprytnego Włocha coraz częściej zwraca uwagę analityków finansowych i dziennikarzy. Szybko odkryli oni, że do pokrycia inwestycji SEC w obiegu musiałoby znajdować się niemalże 160 mln kuponów, a w rzeczywistości jest ich tylko 27 tys. Ponadto obserwatorzy zauważyli, że Ponzi przestaje inwestować w swoją firmę. Na domiar złego przedstawiciel poczty stwierdził, że nie zauważono zwiększonego popytu na kupony w kraju lub za granicą. Spowodowało to kolejny szturm na biuro Ponziego. Włoch ponownie zachował spokój – kupił oczekującym pączki oraz kawę i wypłacił pieniądze.

By zapobiec podobnym przypadkom Ponzi zatrudnił agenta PR Williama McMasters. Ten zaś szybko zorientował się, że ma do czynienia ze zwykłą piramidą finansową, a jego szef ma problemy z dodawaniem… McMaster natychmiast sprzedał swoje rewelacje prasie, a Ponziemu po raz trzeci i ostatni, udało się spłacić przestraszonych inwestorów tylko dzięki temu, że zaciągnął gigantyczny kredyt na ten cel. Tym razem zwrócił na siebie uwagę władz, a audytorzy odkryli, że SEC ma aż 7 mln dolarów długu, a jak na tamte czasy była to astronomiczna kwota.

W lipcu 1920 roku ukazał się korzystny dla Ponziego artykuł o jego schemacie zarabiania, który przynosi inwestorom zyski jakich nikt dotychczas nie proponował – 50% zwrotu z inwestycji po 45 dniach. Już następnego dnia ponownie tysiące osób od samego rana czekało przed jego biurem, by powierzyć mu pieniądze…

Finał działalności Ponziego rozpoczął się gdy McMasters znalazł kilka obciążających dokumentów wskazujących na zwyczajne oszustwo, czyli wyłudzenie od jednej osoby, by zapłacić drugiej osobie. W sierpniu 1920 roku McMasters pisze artykuł stwierdzający, że Ponzi jest niewypłacalny i fałszywie twierdzi, iż dysponuje 7 mln dolarów, a w rzeczywistości ma wyłącznie długi. Jak się później okazało był w tym momencie 4,5 miliona dolarów na minusie.

Charles Ponzi zostaje aresztowany, jego konta firmowe zajmuje rząd, a gazety ujawniają m. in. jego kanadyjskie przygody. Włoch oszukał inwestorów na łączną kwotę 15 mln dolarów… Gdy usłyszał akt oskarżenia – za namową żony w listopadzie 1920 roku przyznaje się do stawianych mu zarzutów i zostaje skazany na pięć lat odsiadki w więzieniu federalnym.

Po 3,5 roku zostaje zwolniony za kaucją i udaje się do Springfield gdzie uruchamia CharPon (połączenie imienia i nazwiska), oferując inwestorom 200% zwrotu w ciągu 60 dni. Ponownie zostaje oskarżony o naruszenie prawa dotyczącego papierów wartościowych, a z więzienia zostaje zwolniony w 1934 roku.

Tuż przed śmiercią (18 stycznia 1949 roku) Charles Ponzi udzielił wywiadu, w którym stwierdził: „Nawet jeśli ci wszyscy ludzie nic nie dostali, to i tak cena była niska. Dałem im najlepsze show od czasu, kiedy w Ameryce wylądowali pielgrzymi. Oglądanie mnie było warte 15 mln dolarów!”…




Klikając Przycisk Messengera,
Otrzymasz Codziennie Jedną Metodę
Zdobywania Poleconych.



Tomasz M. Pietrzak? Zawodowo na starcie operator szpadla, następnie nauczyciel, później pracownik biurowy z awansem na stanowisko kierownika, a finalnie włodarz gminy. Ponadto bloger i autor poradników oraz książki wydanej przez Złote Myśli pt. „JAK ZOSTAĆ SZEFEM”.

Dziś oddaje Tobie kompendium wiedzy człowieka, który przeszedł wszystkie szczeble zawodowe, podjął dziesiątki prób i przetestował życie oraz marketing. Krótko mówiąc: minimalista, który nauczy Cię jak stworzyć podziemne centrum propagandy…


#scam #charlesponzi #piramidafinansowa